In mijn jeugdige jaren (ergens vorige eeuw) leerde ik Linux kennen met Red Hat Linux 5. Die installeerde ik omdat Windows toen lame was en ik het een raar idee vond dat ik 3 CD's vol volledig werkende software legaal en gratis kreeg. Gnome (draaide toen nog met de Enlightenment windowmanager) deed vette shit op mijn bak een stuk rapper dan Windows 98 en ik was meteen fan van Red Hat (vanwege de naam), Gnome (vanwege de rappe vette shit) en Linux (omdat ik het cool vond dat je alles naar je hand kan zetten (in een grote tegenstelling tot Windows.))

Vroeger was er een kleine periode dat ik dacht programmeur te gaan worden. Het begon op mijn 11e met spelletjes (die op een casettebandje stonden) te hacken op de MSX, maar in de serieusere periode van 386 en Pentium 75 werd ik al snel geïrriteerd doordat alle vette shit die in mijn hoofd zat met de groootste moeite gestalt kreeg. Ik wilde shit creëren, geen monnikenwerk doen!

Tegenwoordig vertel ik mezelf dat ik multimediavormgever en -specialist wordt en als ik erover nadenk ben ik daar altijd al (op hobbyniveau) mee bezig geweest. In Windows.

Inmiddels heb ik al mijn taken perfect gestreamlined en heb ik voor alles wat ik wil een tooltje. Ik voel me gehandicapt (capped? ) als ik op een Linuxbak werk, maar ook als ik op iemand anders' Windowsbak werk.

Nu doet zich een nieuwe ontwikkeling voor. Windows ontwikkeld zich van 3.11, 98SE, 2000 via XP naar Vista. Eerst werd het steeds cooler maar langzaamaan wordt het naar. Vista is eigenlijk XP Kids Edition. Je kan geen flikker en er wordt constant getwijfeld aan je intelligentie. Je kan ook amper irritante zooi eruit slopen (in een grote tegenstelling tot Linux.)) Ik draai XP64. Meer bugs dan XP, maar wel 64 bit. Ik zie dat als compromis tussen XP en Vista.

Als ik daarbij optel dat veel filmstudio's gebruik maken van Linux en hun 'oude shit' doneren aan de Linuxcommunity, dat gebruik maken van Linuxsoftware een hoop licentiegezijk en -kosten wegneemt wanneer ik (hypotetisch!)) voor me zelf zou beginnen als multimediadude, dat je maar nooit weet wanneer Microsoft een stap zet die echt niet acceptabel is terwijl je bij Linux gewoon overstapt naar een distro die je beter bevalt, dat Linuxkennis waardevol kan zijn in de branche en dat ik mezelf betrap lol te hebben wanneer ik iets wil verbouwen in Linux en het 'lukt'... dan kan je je misschien voorstellen waarom ik altijd al mijn computers laat dual-booten.

Als het puntje bij het paaltje komt deed ik erg weinig met Linux omdat ik, eenmaal geboot in Windows, alles doe wat ik moet doen en niet alles (muziek, downloads, renders, continuïteit) wil onderbreken om om te booten.
(Nee die dubbele 'om' is geen foutje.)

Wel heb ik op mijn oude (serieus, P2 266) bak op mijn kamer bij mijn ouders thuis al lange tijd Linux staan en geen Windows.. maar als dat puntje bij het paaltje komt (lees: als ik al een keer een weekend ouderlijk-huiswaards keer) heb ik vaak andere dingen te doen. Of ik moet iets afmaken waarop ik mijn iets nieuwere laptop pak. Deze boot Ubuntu 6: Edgy Eft en XP, maar 99 van de 100 keer moet ik met software werken die Windows-only is.

Nu probeer ik een Media Center/Server/Hobbybak van mijn 'oude' (P4) bak te maken. Daartoe zette ik Ubuntu 7 erop. En hoewel het Media Center gedeelte nog lang niet af is bombardeer ik bij deze Ubuntu 7: Feisty Fawn tot mogelijke Windows vervanger omdat het nu voor het eerst zo naadloos alle shit op mijn 'oude' computer aan de praat krijgt, inclusief proprietary video drivers en vage codecs. Eerder moest ik bij oudere/andere geprobeerde distro's altijd de nerd in mezelf overtreffen in de console. Maar ik denk dat nu ook analfanerdische baklappen zonder maagzuur kunnen 'computeren' zoals het gemiddelde gezin dat doet.

Het is altijd al een streven geweest van mij om 'Linux te leren,' vanwege redenen die vier paragrafen geleden uitgesmeerd werden. Maar nu heb ik dus voor twee euro een KVM gekocht in Hong Kong (eBay). Nu kan ik dus al mijn shit op XP64 gewoon doen, en zonder iets te onderbreken schakelen naar mijn erg stille Media Center/Server/Hobbybak. Gaaf!

In mijn slaapkamer treft men slaap- en wakkerwordtproblemen. Voor mijn XPbak zocht ik al lang enkele plugins die van WinAmp een wekkerradio maken. Allemaal zuigen ze en crashen zelfs mijn computer bij exotische softwarecombinaties. Om er zelf een te maken moet ik eerst wat slimmer worden en daar ben ik weer eh.. te lui voor. Maar in Linux is de console minstens net zo krachtig als de GUI. En dat brengt de goeie oude MSX-Basic en MS-DOS commandopromptgevoelens weer naar boven. Nu tiep ik gewoon:en slapen maar! Zo simpel en ook nog retro!